శ్రీకృష్ణ వేదం -05

శ్రీమద్భాగవత, మహాభారతాంతర్గతమైన శ్రీకృష్ణ చరితం 

శైలి : దీక్షితుల సుబ్రహ్మణ్యం


దుష్టశిక్షణ, శిష్టరక్షణ అనే తన అవతార లక్ష్య సాధనలో ఆ మహనీయుడు ఎంచుకున్న మార్గం అనితరం కాదూ! ఆహా... ఎన్నెన్ని రీతుల శిష్టులను సంతోషభరితును చేశాడు. ఎంత గొప్పగా ఆశ్రితులను ఉద్ధరించాడు. సజ్జన మధ్యంలోనే తాను ఉంటానని చెప్పిన ఆ మహాపురుషుడు తన చుట్టూ ఉన్న సర్వాన్ని ఎంతగా మార్చేశాడు. అది నందవ్రజమైనా, బృందావనమైనా... మధుర అయినా... ద్వారక అయినా... ఎక్కడ తానున్నా సర్వం ఆనందసాగరమే! అందరికీ తానున్నానని అనుక్షణం ఆయన కల్పించిన విశ్వాసం... ఆయన ఇచ్చిన ధైర్యం అనన్యసాధ్యం. అనితరమూ ఆ మాటను నిబెట్టుకుంటూనే ఇంతకామూ భూమిపై చరించాడు ఆ దివ్యపురుషుడు.

ఎన్నెన్ని అద్భుతాలు చేశాడు... ఎంతెంత ఆప్యాయత పంచాడు... ఎంతమందిని తరింపజేశాడు.. ఎంత గొప్పగా మార్చేశాడు భూమిని...! 

ఈ కృష్ణుడనేవాడు భూమిపై సంచరించినంతకాం తమకు ఆ భూలోకం ఓ పుణ్యక్షేత్రంగా మారిపోయింది. ఎప్పుడూ కృష్ణుడి ధ్యాసే... ఎప్పుడూ ఆ నీలమేఘశ్యామునిపై మనసే! అనుకుంటున్నారు దేవజనులందరూ!

అవును నిజమే... అసలు భూమిని మించిన ఉత్తమలోకాలు ఉంటాయని... తమకు అక్కడికి వెళ్ళడమే జీవన లక్ష్యమని కూడా ఈ కృష్ణుని చూసిన సంతోషంలో మరచిపోయామని ఋషులు వంతపాడారు. ఎప్పుడూ కృష్ణుని చూస్తూ ఉండాలని, ఆయన మాటలు వింటూ ఉండిపోవాలని .. ఆయన లీలలు తనివిదీరా కథలుగా చెప్పుకోవాలని... అలుపెరుగని తపనే తప్ప వైకుంఠం, పరంధామం, సత్యలోకం అనే లక్ష్యాల వైపే మనసు పోయేది కాదని ఒక ముని అంటున్నాడు....

ఆ మాటలు వినడంతోనే మహాజ్ఞానప్రకాశంతో ముఖసీమ మెగొందుతున్న ఓ ఋషి ఇలా జవాబిచ్చాడు!


‘అవును సాధుజనులారా... మీరంటున్నది సంపూర్ణసత్యం! అయితే ఇందు విపరీతమేమున్నది? ఆ శ్రీమన్నారాయణుడు తన సర్వశక్తులతో సంపూర్ణ తత్వంతో ఇలకు దిగివచ్చాడు. ఆ దివ్యతేజమే శ్రీకృష్ణావతారం! ఇక్కడ వైకుంఠంలో నారాయణుడు ఎంతో.. అక్కడ భూలోకంలో ఆ కృష్ణుడూ అంతే! ఇరువురూ సమానులైనప్పుడు మన ధ్యాస, మన ఆశ అంతా ఎవరు భక్తసులభులైతే వారిపైనే కేంద్రీకృతం కావడంలో తప్పేమున్నది? ’

లెస్స పలికావు మహాశయా అంటూ అందరూ అతడిని అభినందించారు. 

కృష్ణుడు ఎక్కడ ఉంటే అదే వైకుంఠమని భావించడం నాకూ సముచితంగానే ఉన్నది... నాకెంతగానో నచ్చినది కూడా ! కానీ ఇది ఆ దేవదేవుడైన శ్రీమహావిష్ణువు పట్ల అవిధేయత అవదా? కించిత్‌ అపరాధ భావనతో పలికాడు ఇంద్రుడు. 

ఇది విన్న నారదుడు మందహాసం గావించాడు. ఆపైన ఇంద్రుని సందేహానికి సమాధానం చెబుతూ ఇలా పలికాడు.

"దేవేంద్రా! శ్రీమన్నారాయణుని పట్ల నీకు గల స్థిరభక్తి మెచ్చదగినది. నీవు ఇట్లు సందేహం వ్యక్తపరుచుటలో విచిత్రం ఏమీ లేదు. నిజానికి నేను మొదట వ్యక్తం చేసిన అభిప్రాయమే ఇది! అయితే సాక్షాత్తూ ఆ శ్రీమన్నారాయణుడే తన కృష్ణ తత్వాన్ని చూసుకొని మురిసిపోయాడు.. ఇక మనమెంత!"

ఈ మాటలు అందరినీ చకితుల్ని చేశాయి.. 

ఏమిటి దేవర్షీ ... ఏమంటున్నావు నీవు! విష్ణువు కూడా కృష్ణ మాయకు లోబడినాడా? అందరి నోటా ఇదే ప్రశ్న వ